Happy Teacher Day!

October 05, 2016

 اکتبر، روز جهانی معلم:
از سال 1994 به بعد، پنجم اکتبر هر سال از سوی یونسکو «روز جهانی معلم» اعلام شده است. هدف از اعلام چنین روزی بهادادن به معلمان، قدردانی از آنها و بررسی مشکلاتشان در سراسر دنیا اعلام شده است. اما بحث «روز معلم» چیز دیگری است.

روز معلم در افغانستان 5 اکتبر است. در این روز مدارس تعطیل هستند اما دانش آموزان و معلمان به مدارس می روند و از آنها با غذا و شیرینی پذیرایی می شود و بناء به سنت به معلمان هدایای ویژه ای داده خواهد شد.

عارفان با عشق عارف می شوند

 بهترین مردم معلم می شوند

عشق با عارف مکمل میشود

هر که عاشق شد معلم می شود.

 دغدغه معلم همیشه این است که حیات بشر، بر مدار ارزش ها و کرامت انسانی بچرخد و شناخت خدا و مکتب و دین، همت اساسی آدمی باشد و هیچ بیگانه ای را مجال تجاوز به فرهنگ ارزشی دین و میهن فراهم نیاید. 

در این مسیر خطیر، بزرگانی گام نهاده اند که نامشان بر تارک زمان می درخشد. معلم نیز از همین طایفه مقدس است که در سنگر تعلیم و تعلم، به قله های رفیعی دست یافت.

ارزش و مقام معلم:
شرافت و مرتبت معلم زمانی اهمیت دارد که بتواند شان خداوند و پیامبران را در  وجود خود محقق سازد و پیوند انسان به هدف متعالی خلقت یعنی عبادت را برقرار سازد.

 هنر معلمی: 

معلمی شغل و حرفه نیست، بلکه ذوق و هنر توانمندی است معلمی در قرآن به عنوان جلوه ای از قدرت لایزال الهی نخست ویژه ذات مقدس خداوند تبارک و تعالی است. در نخستین آیات قرآن که بر قلب مبارک پیغمبر اکرم (ص) نازل شد، به این هنر خداوند اشاره شده است: 

اقرا باسم ربک الذی خلق، خلق الانسان من علق، اقرأ و ربک الاکرم، الذی علم بالقلم، علم الانسان ما لم یعلم. (علق: 1ـ 5) 

 بخوان به نام پروردگارت که جهانیان را آفرید. انسان را از خون بسته سرشت بخوان ! و پروردگارت کریمترین است همان که آموخت با قلم، آموخت به انسان آنچه را که نمی دانست. 

در این آیات خداوند، خود را «معلم» می خواند و جالب این که معلم بودن خود را بعد از آفرینش پیچیده ترین و بهترین شاهکار خلقت، یعنی انسان آورده است.

مقام معلم بودن خدا، بعد از آفرینش قرارداد. نوعی انسانی را که هیچ نمی دانست، به وسیله قلم آموزش داد که این از اوج خلاقیت و هنر شگفت خداوند در امر آفرینش حکایت دارد:

چو قاف قدرتش دَم بر قلم زد 

 هزاران نقش بر لوح عدم زد

از این رو، می توان گفت که هنر شگفت معلمی از آن خداوند عالم است.

هنر معلمی خداوند:

خداوند از آن جهت به وصف (اکرمیت) و نامحدود بودن کرامتش، توصیف شد که علم و دانش را به بشر ارزانی داشته است. اگر هر مزیت دیگری، جز علم و دانش، معیار فضیلت به شمار می رفت، شایسته بود همان مزیت با وصف (اکرمیت) در ضمن این آیات همراه و هم پا گردد و آن مزیت به عنوان معیار کرامت نامحدود خداوند به شمار آید. کرامت الهی در این آیات با تعبیر «الاکرام» بیان شده است. چنین تعبیری می فهماند که عالی ترین نوع کرامت پروردگار نسبت به انسان با والاترین مقام و جایگاه او، یعنی علم و دانش هم طراز است.

معلم در  یک کلام:

نقش معلم در جامعه، نقش انبیاست؛ انبیا هم معلم بشر هستند. تمام ملت باید معلم باشند؛ فرزندان اسلام تمام افرادش معلم باید باشند و تمام افرادش متعلم.

 مقام معلم

می توان در سایه آموختن

  گنج عشق  جاودان اندوختن

اول از استاد، یاد آموختیم

   پس، سویدای سواد  آموختیم

از پدر گر قالب تن یافتیم 

  از معلم جان روشن یافتیم

ای معلم چون کنم توصیف تو

 چون خدا مشکل توان تعریف تو

ای تو کشتی نجات روح ما 

 ای به طوفان جهالت نوح  ما

یک پدر بخشنده آب و گل است 

یک پدر روشنگر جان و دل است

لیک اگر پرسی کدامین برترین

آنکه دین آموزد و علم یقین


Happy International Peace Day!

September 21, 2016

تجلیل از روز جهانی صلح

اعلام روز 21 سپتامبر به عنوان روز جهانی صلح و تجلیل و گرامی‌داشت از آن در بسیاری از نقاط جهان دست‌کم این حقیقت را که بشریت از جنگ و خشونت و توسل به قهر و زور به حیث یگانه راه‌حل قضایا و مشکلات میان انسان‌ها بیزار است، تثبیت کرده است. گرچه هنوز هم در همه نقطه‌های جهان نشانه‌های آشکاری از  کاربرد خشونت و زمینه‌سازی برای جنگ و خونریزی هم‌چنان وجود دارد و حتا بسیاری‌ها فقط از روی ریا و دروغ و مصلحت و تظاهر به صلح‌خواهی و ضدیت با جنگ می‌پردازند و می‌کوشند نیات و مقاصد جنگ‌افروزانه‌ی‌شان را در پرتو شعارهای صلح‌خواهی و ضدیت با جنگ پنهان دارند، ولی حتا همین نکته که جنگ‌افروزان نیز، ناگزیراند برخلاف واقع خود را هوادار صلح معرفی کنند، نشانه‌ی آن است که صلح به عنوان یک مطلوب و مقصد منطقی و باارزش، جایگاه خودش را در روان انسانی و وجدان بشری تثبیت کرده است.  این چیزی است که می‌تواند امید به استقرار کامل صلح و برچیده شدن بساط جنگ را برای همیشه نوید دهد. ولی برای رسیدن به آن روز و آن مقصد، باید در همین سطح قانع نباشیم بلکه هر کدام ما صلح‌پروری را در دستور کار خود قرار دهیم و با پذیرش این حقیقت که با ایفای همین نقش و انجام این مسوولیت خطیر انسانی، قادر هستیم جهانی آگنده از صلح و صفا و مبرا از جنگ و خشونت را شاهد باشیم و بس، نقشی از خود به یادگار بگذاریم. سوگمندانه مجبور به اعتراف و اذعان به این واقعیت هستیم که ما محصول و مولود جهانی مملو از جنگ و حق‌کشی و بیداد و ستم هستیم و خیلی طبیعی است اگر از عوارض و اثرات نامطلوب و منفی آن اثر پذیرفته باشیم.  زندگی در نظام و سیستمی که بر بنیاد جنگ و حق‌کشی بنا یافته است، تمایل به قرار گرفتن در موقعیت حق‌کشان و زورگویان و حاکمان را در ما نهادینه کرده است. هر انسانی در واقع یک تاریخ است و نمی‌تواند انکار کند که در حافظه و وجدان تاریخی خویش حامل میراث‌هایی است که از ما فی‌الضمیر تاریخی‌اش میراث گرفته است، هرچند به آن آگاهی کامل نداشته باشد.  صلح‌خواهی واقعی فقط زمانی میسر است که بتوانیم و بخواهیم عوارض تاریخی زیستن در نظام‌های ضدانسانی‌ای که انسان را از خودش و با خودش بیگانه و ناآشنا کرده است، از خود بزداییم و در کردار و اعمال خود به آن تمایلاتی که نشان از میراث گذشته است، نه بگوییم و صلح‌پروری را پیشه نماییم. جنگ و خشونت و استفاده از قهر، ذاتی انسان نیست. خصلتی است که تاریخ به انسان بخشیده است، تاریخی که هرگز مطلوب انسان نبوده و انسان محکوم آن بوده است.  طبیعی است که این کار ظرف یک روز و دو روز صورت نگرفته است تا در همین مدت از بین برده شود. برای از بین بردن آن لازم است به صورت مداوم و پیگیر کار و مبارزه کرد تا نشان و نمودی از آن بر جای نماند. تا جهانی ایجاد شود که در آن به تعبیر حضرت حافظ با دوستان مروت، با دشمنان مدارا ضابطه و قاعده‌ی حاکم بر روابط انسانی گردد. روزی که به تعبیر شاملو، ما دوباره کبوترهای خویش را یافته باشیم و کاردها را جز به خاطر قسمت کردن نان بیرون نکنیم.

داکتر شهلا رشید


Contact Us
Webmail Login
Admin Login
Latest News
Events
Photo Gallery
Video Gallery

Academics


LLB
BPS
BBA
BIT

Contact Us


3rd Street of Taimani Project, Kabul, Afghanistan
0093 (0) 749 109 109
info@maryam.edu.af

CopyRight © 2016 All Rights Reserved: Developed By wesoft